Gdy Gepetto Cię wystrugał z pnia twardego drzewa,
nie przypuszczał, że potrafisz biegać, tańczyć, spiewać.
Przyrzekałeś dobrej wróżce, że się będziesz uczyć,
lecz wybrałeś kraj zabawek, piękny i radosny.
Grałeś w cyrku na arenie, mórz Cię niosły grzywy,
pomagałeś uciec ojcu z brzucha wielkiej ryby.
I wróciłeś z nim do domu, pół pajac, pół człowiek,
całe życie pracowałeś, by mu wrócić zdrowie.
Dziś nie jesteś już kukiełką, lecz zwyczajnym chłopcem,
dzielisz miłość, dom i szczęście ze swym dobrym ojcem.

Ref.: Pinokio, ach Pinokio, drewniany pajacyku,
Zaufaj dobrej wróżce, za głosem serca idź,
Niech co dzień kwitną róże i słychać głos słowików,
Dobrocią płać za dobroć tak łatwiej żyć!